هر وقت با خود نشتهام و به قابعكسي نگاه كردم كه سالها به اين اتاق نور داده و اگر آن قاب عكس نبود نمي دانم چگونه مي توانستم شمیم دلنوازش را احساس كنم! من هر شب جمعه به سوي آن قاب مي روم و گرد و غبارش را ميگيرم.نمي دانم چگونه عكس را توصيف كنم ،حتي اگر عكس را هم ببيني تاپايت به ان سرزمين نرسد نمي تواني احساسش كني...

آنقدر محو آن مي شوي كه گويي در رويا به سر مي بري. دو گنبد طلايي رنگ را مي بينم ،دو گنبدي كه يكي پرچم سبز دارد و ديگري رنگ سرخش وجودم را مي لرزاند. فاصله بين اين دو گنيد آنقدر مظلومانه است كه نمي دانم چه بگويم ازچشمانم كه زماني به من امان نمي دهد كه سرخي آسمان را ببينم. چشمانم را بسنم تا ديگر اشكي جاري نشود.گرد و غبار آسمان را پر كرد و حالا به سرخيش افزود.من هنوز متعجب بودم...

چشمانم را باز كردم ،لحظه اي حس كردم روبه روي آن گنبد ايستاده ام...

 شب پنج شنيه بود و غروبش دلم را پس نمي داد...آنقدر دلم گرفته بود كه حتي ديگر نمي توانستم اشك بريزم... پايين آن ضريح با خطي بزرگ نوشته شده بود:"السلام عليك يا اباعبدلله الحسين" نتوانسم خودم را كنترل كنم .بر زمينش سجده رفتم و آن را بوسيدم ،پشت سرم را نگاه كردم،آن همان گنبدي بود كه پرچم قرمز داشت و ديدم كه سر در آن نوشته اند:"السلام عليك يا ابالفضل العباس"

باورنكردني بود...سالها بود منتظر همچين روزي بودم و حالا در سرزميني قدم گذاشتم كه آقايم ...غريبانه آنجا را به سرزمين عشق تبديل كرد... وقتي عطر خاكشمشامم را پر مي كرد ةمظلوميت و غربت و عشق را حس مي كردم...

از بين نخل هاي بين الحرمين كه مي گذشتم زمزمه يا حسين را ورد زبانم كرده بودم،باورم نمي شد...وارد بهشت شده بودذم ةحالا فهميدم كه چرا وقتي زيارت عاشورا را تلاوت مي كنيم مي گوييم:السلامعليك يا اباعبدالله..السلام عليك... و از او كربلا مي خواهيم ...

و حالا فهميدم كربلا يعني چه...مزه عطش را اينجا احساس كردم...و لمس كردم كه وقتي كودكي اشك ميريزد و درخواست آب ميكند اما به جاي آب تيري بر فرقش شكسته مي شود يعني چه...

فهميدم وقتي سري بالاي نيزه رفت آن سر كه بود... و معني اين جمله كه مي گويد :موضع قبرالحسين ترعه من ترع الجنه فهميدم...

سرزمين كربلا قطعه اي از زمين بهشت است...

گلويم از عطش خشك شد...زمان مثل برق گذشت و كاروان راهيه مقصد شد من ماندم و دلي كه تمام زندگيش با نام كربلا آرام ميگيرد.

يا حسين

(ز.تربت)