تو مثل راز پاييزي و من رنگ زمستانم

چگونه دل اسيرت شد قسم به شب نمي دانم

تو مثل شمعداني ها پر از رازي و زيبايي

و من در پيش چشمان تو مشتي خاك گلدانم

تو دريايي تريني آبي و آرام و بي پايان

و من موج گرفتاري اسير دست طوفانم

تو مثل آسماني مهربان و آبي و شفاف

و من در آرزوي قطره هاي پاك بارانم

نمي دانم چه بايد كرد با اين روح آشفته

به فريادم برس اي عشق من امشب پريشانم

تو دنياي مني بي انتها و ساكت و سرشار

و من تنها در اين دنياي دور از غصه مهمانم

تو مثل مرز احساسي قشنگ و دور و نا معلوم

و من هم يك كبوتر تشنه ي باران درمانم

همان امشب كنار لحظه هاي بي قراري من

ببين با تو چه رويايي است رنگ شوق چشمانم

شبي يك شاخه نيلوفر بدست آبيت دادم

هنوز از عطر دستانت پر از شوق است دستانم

تو فكر خواب گل هايي كه شب باد ويران كرد

و من مرغي كه از عشقت  فوران    بي تاب و حيرانم

تو مي آيي و من گل مي دهم در سايه ي چشمت

و بعد از تو منم با غصه هاي قلب سوزانم

تو مثل چشمه ي اشكي كه از يك ابر مي بارد

و من تنها ترين نيلوفر روبه گلستانم

شب است و نغمه ي مهتاب و مرغان سفر كرده

و شايد يك مه كمرنگ از شعري كه مي خوانم

غروب آخر شوم پر از آرامش درياست

و من امشب قسم خوردم ترا هرگز نرنجانم

به جان هر چه عاشق توي اين دنياي پر غوغاست

قدم بگذار روي كوچه هاي قلب ويرانم

بدون تو شبي تنها و بي فانوس خواهم مرد

دعا كن بعد ديدار تو باشد وقت پايانم