گوش کن حرف مرا

همکلاسی- هموطن- همنوع من

زندگی یعنی ریاضی

این سخن افسانه نیست

می شود آیا برای لحظه ای

این جهان را دیده باشی بی حساب

این نمایشنامه خلقت

که ما هم لابلایش لحظه ای بازیگریم

از همان دیروز دور- تا همین امروز و فردایی

که می آید ز راه ، این چنین آغاز شد:

یک خدایی بود و دیگر هیچ موجودی نبود

ابتدایش را نمی داند کسی

ذره ای اما در این تردید نیست

که خدا از نقطه صفر وجود

زندگی را خلق کرد

ابتدا بر محور اعداد خلق

عشق را در قدر مطلق ضرب کرد

بعد با تقسیم بر حسب نیاز- جدول انواع را ایجاد کرد

حاصل تقسیم و ضرب ، جمع شد با لطف او

بعد روحش را در این پیکر دمید و بدینسان آدمی را آفرید

قدر و شأن آدمی

عضوی از مجموعه اعداد نیست- کسری از جنس خداست

ساده تر از این بگویم ، آدمی

واحدی مجهول از مجموعه ایست ، مثل اعداد صحیح

اشتراک منفی و مثبت فقط عضویت است

عده ای مجذور صفر-عده ای بل هم اضل- عده ای اما از این مجموعه را

با حساب ابتدایی می توان شاید نوشت

حاصل فرمول هستی ، با توان بی نهایت ضرب در تعداد خلق

آنچه را گفتم – نمادی مختصر از عالم خلقت و شاید کمتر است

ما بقی را در دلت تفریق کن ، پاسخش را من بگویم؟

می شود توحید محض ، نیست معبودی جز او

یک خدا داریم و بس