به نام آنکه وجودم زوجودش موجود شد

موضوع:گوله برف تنها

 

 

می دانی با باریدن برف دلم  به سویت پر پر می شود جوری که حس می کنم تک تک گوله  برف ها  با دستش ساخته شده و

چقدر گرد و زیباست اما از یک طرف  می گویم او که دست ندارد.پس چگونه ؟ چگونه؟ این برف خود به خود گرد می شود و

به طرف پایین می آید.اصلا ولش کنید.

می خواهم بدانم مگر اخر برف خسته است که تا می بارد بر زمین می نشیند .آخر چند لحظه ای هم  به خود فرصت نمی دهد تا پرواز کند اگر

من به جایش بودم پرواز میکردم و به این دنیا نمی آمدم زیرا هر قدومی که بر زمین می گذاری مسولیت داری زیرا حتی آن

گلوله برف کوچک هم مسول است چه برسد به ما که که با هر قدوممان هزاران مسولیت را از دست می دهیم.می خوام از آن گلوله برف

کوچک برف که تنها نشسته  و دوستانش همگی از شدت خستگی آب شده اند بگویم :اخر چرا او اوست که فقط فقط دلهای ابری ما را

خوشحال می کند چرا تنها با خودش نمی آید  او یارانی هم دارد که وقتی او می آید نمتوانند تحمل کنند و همگی از شدت گرمای زمین آب می

شوند  ولی تنها اوست  که بر روی زمین استوارانه ایستاده است آخر چرا بقیه برف ها آب شده اند یکی نفر نمی تواند به این سوال من پاسخ

 

قانع کننده دهد چرا بین این همه برف تنها اوست که برق می زند ونگاه همه را به سوی خود جلوه گر می نماید چرا ؟ چرا؟

 

می دانم او هم  مثل   اوست می دانم   آن گوله برف هم که تنها مانده شباهت زیادی به آقایی داره که هممون می پرستیمشون و عاشق آقامون هستیم

 

تنها اون برف ماند و تنها دل آن آقا  برایمان ماند حتی اگر خودشون هم نباشند گوله ی  برفیشون در دل ما جایی  نهاده و انتظار  ظهورشان را می کشیم تا

 

بیایند و دعا می کنیم که آن برف هم به تنهایی آب نشود.

 

و از  اعماق  قلبم آرزوی ظهورشان را می کنم و می گویم:اللهم  اکشف هذه الغمه عن هذه العمه بحضوره و عجل لنا ظهره انهم یرونه بعیدا و نریه قریبا برحمتک 

 

یا ارحم الراحمین.

 

نوشته شده در 86/11/03ساعت 11:36 قبل از ظهر به قلم تربت| |